Anderen aanvoelen

Gepubliceerd op 28 april 2022 om 02:37

Door mijn hooggevoeligheid en heldervoelen kan ik andere mensen goed aanvoelen. Ik voel het wanneer er achter die glimlach eigenlijk verdriet zit. Of wanneer iemand zich overschreeuwt omdat hij eigenlijk onzeker is. Dat is best handig want het kan helpen om de juiste vragen te stellen en empatisch te zijn. 

Maar niet altijd is het alleen maar handig. Want als de ander verdriet heeft voel ik dat ook en wil ik helpen en "wordt" ik de ander met zijn verhaal. Ik leef teveel mee en neem de emoties met gemak over. Super onhandig én onnodig uiteraard. Ik ben er al meer alert op maar soms gebeurd het mij voor ik het doorheb.

Vooral naar mijn jongste dochter toe vind ik het een grote uitdaging. Want als zij erg overprikkeld is en daardoor ziek is of pijn heeft, dan voel ik dat ook zo intens dat ik enorm met haar mee-leef. Of naja, soms mee-lijdt. Niet zo handig dus. 

Ik heb vaak de neiging om iets te moeten doen voor de ander. Of ik kom thuis van een afspraak met iemand en ben nog steeds de situatie van de ander aan het overdenken alsof het de mijne is. Dan bedenk ik oplossingen en het liefst wil ik die dan ook nog delen alsof het mij kan helpen en niet de ander. Dus ja, een druk hoofd is best begrijpelijk op deze manier.

En de grap is, dat als een ander dat bij mij zou doen ik dat heel irritant zou vinden en zou denken "ik vraag wel naar advies als ik dat wil". Want eigenlijk zit niemand te wachten op ongevraagd advies en hulp. Iedereen is zelf zijn eigen pad aan het bewandelen met alles wat ze daarop tegenkomen. Op hun eigen manier. En dat doe ik ook. Ik doe de dingen op mijn manier, goed of fout in andermans ogen. Ik val en sta weer op en soms heb ik het gevoel dat ik maar wat aan het aanklooien ben. Maar is dat ook niet wat we doen? Het wiel uitvinden voor onszelf? Vallen en weer opstaan?! En daardoor dus groeien.

Ik in ieder geval wel! 

Liefs Marijke

 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.