Innerlijk kind

We hebben allemaal een innerlijk kind in ons. Diep van binnen zit nog dat kindje van vroeger. Het kind dat niet gehoord of gezien werd, het verwaarloosde kind of juist het speelse, bazige of drukke kind. Dit kind hebben we weggestopt omdat we voelde dat we niet voldeden aan de wensen van anderen of dat we niet goed genoeg waren of juist teveel waren. Of we hebben een trauma meegemaakt waardoor we onszelf zijn gaan beschermen tegen de wereld en mensen om ons heen. Als we eenmaal volwassen zijn, kan het zijn dat dit kindje ver weggestopt zit en dat je nog steeds niet laat zien wie je werkelijk diep van binnen bent of wat je nodig hebt.

Stempel

Het kan zijn dat je vroeger als "te druk" bent bestempeld en je bent gaan aanpassen om niet op te vallen of je enthousiastme hebt weggestopt uit angst niet te voldoen. Of je bent zo vaak gekwetst als kind, dat je jezelf nog steeds niet durft uit te spreken nu je ouder bent. Je kan uit bescherming een mechanisme hebben aangeleerd die ervoor zorgt dat je niet weer geraakt of gekwetst raakt. Dit kan op vele manieren. Bijvoorbeeld door je hart te sluiten,. Mensen niet te vertrouwen zodat ze niet te dichtbij kunnen komen. Ook kan het zijn dat je in de aanval gaat als je getriggerd wordt, of juist angstig bent en jezelf niet laat horen en liever op de achtergrond blijft. Aanpassen, over-verantwoordelijk zijn, perfectionistisch, het kunnen allemaal manieren zijn om niet terug te hoeven gaan naar het beschadigde kinddeel. 

Vanuit hier zijn vaak ook overtuigingen ontstaan. Ik ben niet goed genoeg, ik doe er niet toe, ik mag mijn mening niet geven, ik ben te aanwezig, ik mag niet boos zijn enz. Het kleine kind in jouw heeft dit zo vaak gehoord of gevoeld dat het een hardnekkig ingesleten waarheid is geworden voor je. Ook als het je helemaal niet meer dient naarmate je volwassen bent en op eigen benen staat. Sommige mensen kunnen nog steeds de afhankelijkheid van een ander nodig hebben omdat ze denken dat ze het zelf niet redden. Of juist het tegenovergestelde, ze vragen nooit om hulp en denken dat ze alles alleen moeten doen. Want, tja, zo ben je groot geworden en jij hebt voor waarheid aangenomen dat het zo hoort. 

Zorgen voor je innerlijke kind

Ook al weten veel mensen wel dat het een overtuiging is en dat het ze niet meer dient, het kan zo lang een onderdeel van je zijn geweest dat het tijd kost om deze gedachten om te zetten. De triggers zullen er blijven, maar je reactie op deze triggers kun je leren te veranderen. Je zal moeten zien dat de gedachten die jij voor waar aanneemt, eigenlijk helemaal niet waar en helpend zijn. Je zal moeten proberen om tegen deze gedachten in te gaan om te zien dat er ook andere mogelijkheden en waarheden zijn. Dat het iets is dat je meedraagt vanuit je jeugd dat toen heel goed werkte maar je nu niet meer dient.

Dus wees lief voor het kind in jezelf en luister naar dit kind. Je mag je kind troosten, knuffelen en vertellen dat hij of zij goed genoeg is en het goed doet op momenten dat je in gedachten schiet, je rot voelt of iets je blokkeert. Vertel jezelf dat je nu volwassen bent en het (aan) kan. Je mag je kind bedanken voor de manier waarop je situaties bent aangegaan en ermee om bent gegaan. Je neemt je kind mee, waar je ook naartoe gaat, dus geeft dit kind, en dus jezelf alle liefde die het verdiend.

Liefs Marijke